Opis obrazu

Obraz pokazuje leśny zakątek zalany miękkim światłem, które wpada ukośnie między smukłe pnie i rozlewa się po trawie jak mleczna mgiełka. Dominują chłodne zielenie, błękity i szarości, przełamane ciepłym kremem i żółcią promieni. Kompozycja jest pionowa, trochę jakby las sam się otwierał i mówił chodź no tutaj. Pociągnięcia pędzla są swobodne, impresyjne, miejscami szkicowe, ale bardzo alive. To jest las i świeci. Czuć ciszę, lekki chłód poranka i takie dziwne ukojenie, aż człowiek prawie słyszy szelest. Dla mnie ten obraz ma w sobie coś pocieszającego, choć troszke ulotnego. Można go czytać jako opowieść o nadziei, o wejściu z cienia w jasność, bez zadęcia, po prostu.