Opis obrazu

Na obrazie wije się wiejska ścieżka, lekko błotnista, rozcinająca miękkie pagórki zieleni i ochry. Po lewej masa drzew jest ciężka i ciemna, niemal granatowo brązowa, a po prawej przestrzeń oddecha jasnym światłem. Niebo ma pudrowe błękity, róże i kremy, przez co całość wygląda bardzo soft. Farba kładziona jest grubiej, z wyraźną fakturą i szybkim, impresyjnym pociągnięciem pędzla. To krajobraz spokojny, ale nie martwy, raczej taki co szepcze po swojemu. Ta droga wygląda jak ścieżka do tajnego domku. Czuję tu nostalgię, lekkie wzruszenie i coś znajomego, jakby lato już mijało, a jednak jeszcze trwało troszke.