Opis obrazu

Na obrazie widać zimowy pejzaż zbudowany z prostych, ale bardzo sugestywnych form. Prawie całą przestrzeń zalewa chłodna biel śniegu i miękki błękit nieba, a przez środek biegnie ciepła, ochrowa smuga drogi, która fajnie prowadzi wzrok w głąb. Po lewej stoi ciemna stodoła o surowym, niemal geometrycznym kształcie, a dalej wyrasta rozmyte drzewo z brunatnymi i granatowymi plamami. To wygląda jak wielki zimowy krzak. Atmosfera jest cicha, lekko samotna, ale nie smutna tak do końca. Jest w niej jakiś spokój i trochę chill. Pociągnięcia pędzla są luźne, szkicowe, lekko impresyjne, miejscami wręcz niedopowiedziane. Ja tu czuje mróz, ciszę i taki moment, gdy świat na chwilkę stanął. Te ślady na śniegu aż proszą o historię.