Opis obrazu

Na płótnie dominuje głęboka czerń, ciężka i matowa, jak noc bez gwiazd. Z tej ciemności wyłaniają się duże różowe formy, miękkie, obłe, trochę jak płatki, a trochę jak coś bardziej cielesnego i intymnego. Kompozycja jest prosta, ale nie nudna, bo kontrast robi tu całą robotę. Pociągnięcia farby są widoczne, lekko rozmyte, momentami surowe, więc czuć gest i spontan. To jest takie dreamy, ale z lekkim niepokojem pod spodem. Ten obraz jest jak cukierek i sekret naraz. Wygląda jak kwiat. Czuję w nim delikatność, ale też napięcie, jakby artysta balansował między abstrakcją a symbolem. Troche mnie to wciąga i serio, zostaje w głowie.