Opis obrazu

Obraz pokazuje mroczny pejzaż z ciężką, niemal czarną masą drzew lub wzgórza, która wcina się w środek kompozycji jak wielki cień. Niżej rozlewa się chłodna tafla wody w zgaszonych błękitach i zielonkawych szarościach, a nad nią wiruje niebo. Jasne, kremowe i złotawe plamy mieszają się tam z różem, fioletem i rdzą. Farba jest kładziona grubo, impastowo, aż chce sie jej dotknąć. To trochę impresjonizm, troche abstrakcja, ale z pazurem. Chmurki wyglądają jak watka i ogień. Czuje się tu niepokój, ciszę i taki dziwny zachwyt. Dla mnie ten obraz jest jak moment przed burzą albo po końcu świata. Jest dark, ale nie martwy. Budzi smutek, lecz też wciaga, serio.