Opis obrazu

Obraz rozlewa się poziomymi pasmami chłodnego błękitu, grafitu i srebra, a przez środek przecina go nieregularna, żarząca się plama ochry, rdzawej czerwieni i złota. Kompozycja jest prosta, ale wcale nie nudna, bo te faktury aż drgają i robią robotę. Wygląda to jak brzeg o zmierzchu albo spalona ziemia pod mokrym niebem. To jest ładne. Artysta operuje gęstą, niemal reliefową kreską, trochę jak w ekspresjonizmie, trochę jak w abstrakcyjnym pejzażu, i serio czuć tu rękę, gest, materię farby. Nastrój jest cichy, lecz niepokojący, jak chwila po burzy. Ja mam ciarki, bo ten kontrast zimna i ognia wydaje sie opowiadać o konflikcie, pamięci, może nawet o odradzaniu. Surowe, a jednak deep.