Opis obrazu

Ten obraz wiruje kolorem i ruchem, jakby pejzaż nie chciał usiedzieć spokojnie ani sekundy. Widać tu błękity, zielenie, żółcie i rdzawe czerwienie, rozlane szerokim gestem, trochę dzikim, trochę czułym. Kompozycja prowadzi oko przez jasną smugę rzeki albo drogi, między ciężkimi zboczami i poskręcanym niebem. Chmury falują, linie drżą, wszystko jest lekko pokręcone, ale w tym cały urok. To wygląda jak farba nakładana szybko, impastowo, bardzo ekspresyjnie, niemal na żywca. Obraz jest trochę niespokojny, trochę dreamy, jak wspomnienie z miejsca które sie znało i zgubiło. Ja bym powiedział, że pachnie samotnością i zachwytem naraz. To jest góra i rzeka i niebo i wszystko tańczy. Odbiorca może czuć zachwyt, lekkie zagubienie, a nawet taki dziwny spokój, co przychodzi po burzy.