Opis obrazu

Ten obraz wygląda jak migawka z ciasnej uliczki albo starego miasteczka, ale rozbita na grube, tłuste plamy farby. Dominują chłodne błękity, zielenie i szarości, które zderzają sie z rdzawym pomarańczem i kremową bielą. Kompozycja jest gęsta, prawie bez oddechu, wszystko się tu ściska i nachodzi na siebie. To trochę bałagan, a trochę totalnie przemyślany ruch. Farba kładziona jest impastowo, grubą warstwą, no aż chce sie jej dotknąć. Wygląda jak domek z bajki. Jest w tym spokój, ale taki lekko niepokojący, jak przed deszczem albo po czymś ważnym. Styl balansuje między abstrakcją a pejzażem miejskim. Dla mnie to obraz o pamięci, o miejscach, które niby zwykłe, a jednak zostają w głowie. Ma w sobie coś very raw i szczerego.