Opis obrazu

Na pierwszym planie stoi stary samochód jak wyrzut sumienia. Beżowa karoseria jest popękana rdzawą pajęczyną. Szyby matowe. Wnętrze zawalone szmatami i gratami. Auto tkwi w morzu płaskich brył i papierów. jakby ziemia była zrobiona z połamanych kafli. Tło to ciemne masy bloków. surowe prostokąty w brudnych brązach i czerniach. Nad nimi niebo płonie pomarańczem i czerwienią. Kompozycja jest centralna i bezlitosna. czuje się pustkę i gorąco. Technika wygląda na malarstwo z miękkim rozmyciem i gęstą fakturą pociągnięć. jak sen na jawie. Ja bym stąd uciekł. To jest smutne i troche straszne. W głowie pojawia się myśl o końcu miasta i o ciszy po wszystkim. Ten obraz jest bardzo creepy.