Opis obrazu

Obraz uderza feerią barw i trochę rozchwianą, ekspresyjną kompozycją. W centrum stoją dwie nagie kobiety, jasne, prawie świetliste, otoczone gęstym tłumem postaci, krzeseł i przedmiotów. Żółcie podłogi, błękity, czernie i różowawe ciała zderzają się tu bez ceregieli, aż wszystko pulsuje. To wygląda jak teatr, sen i zwykła ludzka krzątanina naraz. Jedna pani patrzy jak królowa. Niebo i tło są poszarpane pociągnięciami pędzla, wręcz brutalnymi, ale przez to mega alive. Styl przypomina ekspresjonizm z domieszką naiwności. Czuję tu niepokój, ciekawość i taki dziwny ścisk w brzuchu, bo scena jest zarazem intymna i publiczna, troche jak życie bez firanek.