Opis obrazu

Na obrazie dominuje potężna góra, chłodna i jasna, zbudowana z bieli, błękitów i ostrych smug szarości. Nad nią wisi nasycone, granatowe niebo, a po bokach kłębią się chmury, takie trochę dzikie i roztrzepane. Kompozycja prowadzi wzrok w głąb doliny, ku małemu jezioru i ciepłym, ochrowym zboczom, co daje fajny kontrast. To wygląda jak wielki lodowy olbrzym. Czuć tu ciszę, ale też respekt, serio aż ciarki lekko idą. Artysta użył ekspresyjnych pociągnięć pędzla i faktury, miejscami prawie impastowej, przez co pejzaż jest surowy, vivid i nieco nerwowy. Dla mnie ten obraz mówi o samotnosci, sile natury i o tym, że człowiek przy niej jest malutki, no po prostu bardzo.