Opis obrazu

To obraz aż kipi kolorem. Neonowy róż, turkus, błękit, żółć i czarne akcenty zderzają się tu w gęstej, prawie muzycznej kompozycji pełnej okręgów, pasów, zygzaków i prostokątów. Wszystko wydaje się lekko poruszone, jakby formy tańczyły i wpadały na siebie bez zadyszki. To jest jak kolorowy labirynt. Czuć styl abstrakcji geometrycznej, ale nie taki chłodny i zdystansowany, raczej żywy, malowany gestem, z widoczną fakturą farby i swobodą ręki. Obraz emanuje energią, radością, a troche też chaosem, który o dziwo uspokaja. Ja patrze i mam wrażenie, że to rozmowa emocji bez słów, trochę fun, trochę bunt, trochę sen.