Opis obrazu

Obraz przyciąga od razu mocnym kontrastem turkusowego tła i ciepłych żółci, które oplatają postaci jak jakiś miękki kokon. Wszystko tu jest zbudowane z łuków, owalów i drobnych geometrycznych plam, trochę jak mozaika, trochę jak sen. Dwie figury stapiają się w uścisku, a białe dłonie i uproszczone twarze nadają kompozycji rytm i spokój. To jest jak mama i dziecko i są bardzo blisko. Czuć czułość, ciszę, ale też lekką tajemnice, bo twarze są prawie maskami. Styl balansuje między kubizmem, abstrakcją i dekoracyjnością, z gładkimi przejściami barw i miękkim modelunkiem. Ma w sobie coś bardzo tender. Patrząc, mam wrażenie bezpieczeństwa, choć jest tu też nutka smutku, jakby ktoś tulił nie tylko drugą osobe, ale i własne lęki.