Opis obrazu

Ten obraz aż buzuje kolorem. Róż, turkus, limonka, żółć i szarości zderzają sie tu w kubistycznej układance pełnej łuków, plam i grubych czarnych konturów. W centrum majaczy twarz, a może maska, rozbita na geometryczne kawałki, obok pulsują paski, kratki i półokręgi, wszystko jakby tańczyło we własnym rytmie. To jest trochę chaos, ale taki fajny, żywy. Obraz jest śmieszny i kolorowy jak cukierki. Czuć energię, lekkie napięcie i jakąś miejską, nowoczesną nutę. Artysta miesza abstrakcję z ekspresją, nakłada farbę swobodnie, nieprzesadnie gładko, dzięki czemu powierzchnia oddycha. Patrząc, mam dziwne uczucie. Trochę radośc, troche niepokoju, ale też pure zachwyt nad tym, jak forma może gadać bez słów.