Opis obrazu

Obraz tonie w gęstym mroku, z którego wyłania się kobieta o jasnej skórze, w błękitnej spódnicy i ciepło czerwono złotej sukni. Nad głową ma splątane gałęzie i czerwone kwiaty, jak dziwną koronę, trochę baśniową, trochę niepokojącą. Kompozycja prowadzi wzrok w dół, ku mieczowi i odciętej głowie, więc robi sie serio i aż ciarki przechodzą. To jest pani z kwiatami i mieczem. Światło jest miękkie, malarskie, very dramatic, a pociągnięcia pędzla są subtelne, niemal barokowe, z nutą symbolizmu i romantycznej teatralności. Czuję tu chłód triumfu i smutek zarazem. Niby piękno, ale takie, co kąsa. Troche mnie ten obraz zachwyca, a troche rozwala od środka.