Opis obrazu

W centrum obrazu stoi smukła kobieta o złotawych włosach, otulona wirującymi tkaninami i ogromnymi skrzydłami, które przypominają dwa drapieżne ptaki. Po lewej chłodne granaty i zielenie, po prawej miód, złoto i rozjarzone beże. Kompozycja jest niemal symetryczna, ale nie sztywna, raczej płynie, jakby wszystko było w ruchu. To jest pani ptak i jest troche straszna. Pociągnięcia pędzla są miękkie, mgławe, momentami bardzo ekspresyjne, co daje lekko symbolistyczny, dreamy klimat. Czuć tu napięcie, ale i dziwny spokój, serio. Dla mnie to obraz o dualności, o łagodności i sile naraz. Patrząc, ma sie wrażenie obcowania z kimś pięknym, lecz nie do końca oswojonym.