Opis obrazu

Obraz zalewa chłodny błękit. Od granatu na pierwszym planie po mleczne biele i rozjaśnione turkusy przy horyzoncie wszystko płynie tu miękko i trochę dziko. Szerokie pociągnięcia pędzla budują morze i nie dają się zamknąć w twardych konturach. Nad taflą unoszą się niebieskie sylwetki ptaków a chmury są rozmazane, falujące, prawie jakby też były wodą. To jest takie spokojne i jednocześnie jednak dynamiczne. Niebo jest jak wielka kołdra. Czuję tu ciszę, wiatr i spokój. Styl balansuje między impresją, a abstrakcją z mocnym gestem i fajnym światłem. Patrząc na to, mam wrażenie, że świat na chwile się zatrzymał, ale pod spodem dalej buzują emocje.