Opis obrazu

Na obrazie dominuje wielki, niemal płynący kwiat o długich, wygiętych płatkach w odcieniach kremu, pudrowego różu i ciepłej żółci. Tło rozpływa się w miękkich mgiełkach zieleni, bieli i złamanych beżów, przez co kompozycja wygląda jak sen, troche nierealny, a jednak bliski. Pociągnięcia są gładkie, subtelne, jakby artysta bardziej głaskał farbę niż ją nakładał. To jest takie miękkie i ładne jak kwiatek z bajki. Czuję tu spokój, ale nie taki nudny, tylko deep, trochę melancholijny. Styl balansuje między realizmem a liryczną abstrakcją. Obraz jakby zatrzymuje oddech i każe patrzeć dłużej. Serio, coś w nim lekko ściska serce i uspokaja naraz.