Opis obrazu

Na obrazie widać smukłe drzewa, prawie jak patyczki, które wyrastają nad spokojną taflą wody. Korony eksplodują kolorem. Są tu żółcie, pomarańcze, czerwienie i zielenie, miękko rozlane, jakby wiatr je lekko rozcierał. Tło w błękitach i szarościach uspokaja całość, a odbicia w wodzie robią super robotę i dodają głebi. To trochę impresjonizm, trochę abstrakcja, bez spiny, lecz z wyczuciem plamy i światła. Czuję tu jesień, ale nie smutną, raczej ciepłą i zamyśloną. Te drzewa wyglądają jak lizaki. Obraz może budzić nostalgię, taki cichy zachwyt, a nawet lekkie wzruszenie. Ja patrze na niego i mam wrażenie, że świat na moment zwolnił.