Opis obrazu

Na obrazie niebo aż wiruje od barw. Żółcie, biele i zielenie rozlewają się szerokimi, gestowymi smugami, jakby wiatr mieszał farbę na żywo. Niżej pojawia się cięższa strefa czerwieni, bordo i różu, a spokojna tafla wody odbija ten cały rozpalony spektakl. Słońce jest małe, prawie niepozorne, ale robi robotę. To jest jak wielka świecąca chmura i morze. Kompozycja ma rozmach, diagonalne pasma prowadzą wzrok przez płótno, trochę dziko, trochę poetycko. Czuć ekspresjonizm i malowanie grubym, swobodnym pociągnięciem pędzla, miejscami niemal abstrakcyjne. Obraz daje niepokój, ale też zachwyt, serio, coś ściska w środku. Dla mnie to pejzaż o końcu dnia, ale może też o końcu czegoś ważnego, lekko smutny i very intensywny.