Opis obrazu

Na obrazie dominuje chłodna mgła błękitów i szarości, z której wyłania się smukła kobieta o jasnych włosach i ostro modelowanej twarzy. Jej ciemna suknia, prawie czarna z zielonkawym tonem, kontrastuje z bladą skórą i małym żółtym ptakiem siedzącym na ramieniu. Kompozycja jest prosta, ale działa mocno, bo wzrok skacze między jej lekko nieobecnym spojrzeniem a tym ptaszkiem, takim tiny cudem. To jest pani i ptaszek. Pociągnięcia pędzla są miękkie, trochę rozedrgane, miejscami szkicowe, jakby artysta bardziej łapał nastrój niż detal. Czuć tu melancholie, ciszę i jakiś dziwny niepokój, serio. Dla mnie to portret samotności, ale nie zimnej, raczej kruchej i ludzkiej, az za bardzo prawdziwej.