Opis obrazu

Obraz pulsuje ciepłymi oranżami, zgaszoną czerwienią i ziemistym brązem, a między nimi migają chłodne turkusy, biele i smugi niebieskiego. Kompozycję przecina pionowa, tęczowa linia, jakby ktoś rozdarł płótno światłem. Widać gest malarski pełen rozmachu, grube przetarcia, szybkie maźnięcia i ślady szpachli, troche dzikie, troche kontrolowane. To abstrakcja, ale taka, co aż gada. Czuję tu niepokój i energię, lecz też dziwny spokój po burzy. To wygląda jak ogień i woda naraz. Dziecko by powiedziało. To jest obraz jak sen. Artysta miesza ekspresjonizm z intuicyjną improwizacją, tworząc raw, poruszającą materię. Patrząc, mam lekki ścisk w środku, ale i zachwyt, bo to dzieło serio wciąga.