Opis obrazu

Na obrazie widać bukiet roztrzepanych astrów w ciepłym, rudobrązowym wazonie, ustawionym na spokojnym, lekko zamglonym tle. Dominują biele, pudrowe róże, trochę malinowego tonu i soczysta zieleń liści, a całość spina miękka, ukośna kompozycja, jakby kwiaty właśnie przechyliły się do światła. Pociągnięcia pędzla są swobodne, impresyjne, ale w tym jest cały urok. To wygląda trochę jak sen o jesieni. Kwiatki są jak małe słonka. Atmosfera jest cicha, intymna, troszkę nostalgiczna, lecz nie smutna, raczej soft i kojąca. Ja serio czuję tu kruchość chwili, taki moment co zaraz zniknie. Rozsypane płatki na stole dodają wzruszenia i przypominają, że piękno bywa nietrwałe, no i w sumie właśnie dlatego tak porusza. Obraz sygnowany, werniksowany.