Opis obrazu

Na obrazie dominuje paw, smukły i dumny, zanurzony w plamach błękitu, turkusu, zieleni oraz ciepłych złoto pomarańczowych refleksów. Kompozycja jest prosta, ale robi robotę, bo ptak wysuwa się na pierwszy plan i totalnie przyciąga wzrok. Tło wygląda jak rozmyty ogród albo sen, z pionowymi smugami farby i miękkimi przejściami barw. Czuć tu spokój, ale też lekkie napięcie, jakby za chwilę miał się poruszyć. Artysta posłużył się swobodnym, malarskim gestem, trochę ekspresyjnie, trochę impresyjnie. Pióra nie są dosłowne, raczej zasugerowane, i to jest super. Ten obraz budzi zachwyt, ale też jakąś cichą tęsknotę. Patrze i mam wrażenie, że piękno bywa kruche, choć very mocne.