Opis obrazu

Obraz tonie w chłodnych błękitach, mlecznych bielach i miękkich smugach zieleni, które spływają pionowo jak deszcz po szybie albo farba puszczona totalnie na żywioł. Kompozycja jest lekka, ale nie pusta, bo te rozlane kształty i drobne pęcherzyki budują rytm i taki cichy ruch. To wygląda jak sen o wodzie. Atmosfera jest spokojna, trochę melancholijna, a zarazem świeża, wręcz clean. Widać tu abstrakcję malarską z efektem akwarelowej płynności i delikatnych przejść tonalnych, choć faktura płótna trzyma całość przy ziemi. Ja mam ciarki, serio. Ten obraz może budzić ukojenie, ale też lekki niepokój, jakby coś się właśnie rozpuszczało i znikało. Ma w sobie coś kruchego, nieidealnego, przez co działa mocniej.