Opis obrazu

Na obrazie dominuja miękkie złota. przygaszone zielenie i mleczne błękity. Kompozycja prowadzi wzrok od siedzącej dziewczyny. przez rozwiniętą tkaninę albo mapę. aż po wijącą się drogę i małe domy pod górami. To wszystko jest trochę senne. trochę jak wspomnienie z końca lata. Pociągnięcia pędzla są swobodne. lekko impresyjne. lecz postać pozostaje wyraźnym centrum kadru. Dziewczynka wygląda na zamyśloną i cichą. jakby czytała nie materiał. ale własne życie. Ta droga jest jak wstążka. Obraz ma calm. ale nie nudny. tylko taki co siada w sercu i zostaje. Ja patrze i czuje spokój zmieszany z lekkim smutkiem. Może chodzi o dorastanie. może o wybór drogi. Troche nieidealne proporcje dodają mu ludzkosci i uroku.