Opis obrazu

Na obrazie widać kobietę w chustce, trochę swojską, trochę jak z bajki, która pcha taczkę pełną kolorowych serc. Czerwienie, róże, błękity i fiolety aż migoczą na tle złotawych pól, bladego nieba i lekko rozmytych drzew. Kompozycja jest prosta, ale działa super. Postać dominuje pierwszy plan, a wiatrak i kościół w oddali budują wiejski, niemal seny krajobraz. Pociągnięcia pędzla są widoczne, miękkie, miejscami ekspresyjne, przez co całość ma taki trochę naiwny, trochę magiczny styl. To jest pani co wiezie serca jak jabłka. Obraz jest ciepły, ale też ciut niepokojący, bo serce w jej piersi wygląda jak otwarta skrytka. Ja mam ciarki, serio. Można to czytać jako opowieść o dawaniu uczuć, o ciężarze miłości, albo o tym, że człowiek czasem rozdaje siebie za bardzo. Very poruszające.