Opis obrazu

Na obrazie widać saksofonistę uchwyconego w półruchu, jakby dosłownie wylewał z siebie muzyke. Smukła sylwetka w ciemnym garniturze kontrastuje z eksplozją tła pełnego różu, błękitu, fioletu i rozbielonych plam. Kompozycja jest dynamiczna, trochę szalona, rozpryskana gestem i energią, ale postać pozostaje centrum całej tej historii. To wygląda jak akwarela połączona z ekspresyjnym chlapanim farby, bardzo loose i spontaniczne. Ten pan gra tak, jakby świat dookoła już nie istniał. Czuć noc, jazz, dym i lekkie zmęczenie, ale też pasje, taką prawdziwą. Mnie ten obraz trochę wzrusza, bo jest w nim samotność i wolność naraz. Jak dla mnie to sztuka, która nie pozuje, tylko po prostu gra.