Opis obrazu

To akwarelowe przedstawienie kwiatów uderza lekkością, a zarazem takim kontrolowanym chaosem, że trudno oderwać wzrok. Plamy błękitu, fioletu, różu i granatu rozlewają się miękko, chwilami niemal wybuchają tuszowymi rozpryskami. Kompozycja jest luźna, asymetryczna, z cienkimi łodygami przecinającymi centrum i puszystymi główkami kwiatów, które wyglądają jak złapane w ruchu. Jest w tym sporo powietrza i ciszy, ale też nerwu, no wiecie, takiego żywego drżenia. To wygląda jak kwiaty z bajki. Artysta operuje akwarelą bardzo swobodnie, miejscami gestem, miejscami precyzyjnie. Efekt jest dreamy i troche melancholijny. Ja czuję tu kruchość, ulotność i taki moment, który zaraz zniknie. Obraz nie jest grzeczny, i własnie dlatego działa.