Opis obrazu

Obraz uderza zestawieniem chłodnych turkusów, szarości i mlecznych bieli z ciepłym oranżem, różem i brązem. W centrum stoją dwie wydłużone, półabstrakcyjne postacie, jakby blisko siebie, a jednak osobno. Linie siatek, smug i prześwitów przecinają tło, robiąc lekki chaos, ale taki kontrolowany. To trochę wygląda jak sen, serio. Jedna pani jest smutna. Styl balansuje między figuracją a abstrakcją, z luźnym gestem pędzla, warstwami farby i rysunkową kreską. Czuć tu napięcie, ciszę i jakąś dziwną kruchość. Mnie ten obraz troche niepokoi, ale też wciąga, bo jest very intymny i nieoczywisty. Jakby mówił o bliskości, która nie umie się dogadać do końca.