Opis obrazu

Obraz pulsuje miękkimi błękitami, zgaszoną zielenią, różem i ciepłym brązem, a całość rozcina biel smug i nerwowych linii. Kompozycja jest płynna, trochę senna, z dwiema leżącymi postaciami i jakby trzecią twarzą, ukrytą w chłodnym tle. To wygląda jak wspomnienie, nie scena. Farba bywa transparentna, bywa gęsta, gest malarski jest swobodny, momentami wręcz szorstki, no i super działa kontrast między plamą a rysunkiem. Ten obraz jest jak sen o ludziach. Czuję tu cichość, ale też jakiś niepokój, taki ledwo ledwo. Styl balansuje między abstrakcją a figuracją, przez co odbiorca sam dopowiada sens i emocje, może bliskość, może oddalenie, a może zwykłe zagubienie.