Opis obrazu

Ten obraz to abstrakcyjna, lekko kosmiczna plątanina form, w której miękkie błękity, pudrowe róże, zgaszone zielenie i ostre pomarańcze zderzają sie jakby mimochodem, a jednak bardzo celnie. Okrągłe kształty przypominają planety albo bańki, unoszą się wśród białych, nerwowych linii i koronkowych siatek. Kompozycja jest gęsta, lecz nie przytłacza, raczej wciąga. To jest jak sen o kulkach. Czuć tu mglistą ciszę, ale też jakiś wewnętrzny niepokój, taki trochę wow. Artysta użył laserunków, przecierek i wyraźnej faktury, przez co obraz oddycha i drży. Dla mnie to opowieść o kruchosci i chaosie, o pamięci, która sie rwie, ale nie znika. Patrząc, mam dziwne uczucie, jakby coś ważnego właśnie chciało sie przypomnieć.