Opis obrazu

Obraz tonie w chłodnych błękitach, szarościach i mlecznych bielach, a przez tę miękką mgłę wyłania się smukła postać kobiety, jakby uchwycona między ruchem a znikaniem. Kompozycja jest lekko przechylona, niespokojna, z ostrzejszymi geometrycznymi plamami po lewej i mozaikowym, turkusowym rytmem po prawej. To daje fajny kontrast, serio. Kreska jest szkicowa, delikatna, miejscami nerwowa, a półprzezroczyste warstwy farby budują coś bardzo eterycznego. Dziewczynka wygląda jak wróżka. Całość ma nastrój cichy, trochę melancholijny, ale nie martwy, raczej dream stan zawieszenia. Czuję tu kruchość ciała i pamięci, takie dziwne zawahanie, jakby obraz mówił o intymności, ale też o oddaleniu. Troche boli i uspokaja naraz.