Opis obrazu

Na płótnie falują głębokie błękity i granaty, w które wgryza się poświata oranżu ochry i czerwieni. Kompozycję trzyma pion zbitych sylwetek, z lewej drobniejsze postacie, po prawej wyższa figura, a w środku jak ognisko rozblysków. Farba kładzona grubo, impastowo, szpachlą, tu i ówdzie przetarcia i zacieki tworzą iskrzące się warstwy. Atmosfera wieczorna, mokre miasto po deszczu, trochę procesja a trochę sen, przyjemny i trochę niepewny, no i jakoś miękki. Ja widzę kolorowych ludzi i światła. Czuję ciepło i lekki dreszcz, jakby światło wzywało do środka, ale krok się waha. Ten obraz mówi o wspólnocie i pamięci, o tym jak rozmywamy się w świetle. Patrzę i myślę, że to ma swój glow. Parę linii krzyczy, parę się snuje, rytm jest nierówny i przez to bardziej prawdziwy, serio.