Opis obrazu

Na płótnie dominują chłodne błękity i rdzawe oranże, nachodzą na siebie jak ogień i dym. Kompozycję spina rytm łuków, a w centrum siedzi kobieta z dzieckiem, wokół niej krąg małych twarzy, na ziemi misiu. Ja widzę panią i dużo dzieci i misia na podłodze. Tło to deszcz pionowych smug i rozprysków, miękkie przetarcia i gruba faktura budują cichy glow. Styl ekspresyjny i troche symboliczny, kontury rozmazane, figury tylko zarysowane. Atmosfera półmroku i schronienia, strach miesza się z czułością. Myślę o podróży i kaplicy albo dworcu, i serio mam gulę w gardle. Są niedopowiedzenia i drobne błędy rysunku, ale właśnie dlatego to żyje.