Opis obrazu

Na obrazie las budzi się w mlecznym świetle, pnie rosną pionowo jak smukłe kolumny, a z góry spływa wachlarz jasnych smug. Dominują zielenie od mchu po oliwkowe, przełamane stalowym błękitem, szarością i drobnymi plamkami rdzy. Kompozycja jest wysoka, skupiona na osi światła, które rozsadza gęste korony. Czuć chłód i ciszę, taką troszke drżącą, poranną. Drzewa są wysokie i świeci słonko. Faktura gruba, impasty jak skórka kory, pociągnięcia pędzla i chyba szpachla dają migotliwy efekt. To malarstwo bliskie impresjonizmowi, z domieszką pejzażowej abstrakcji, trochę surowe, ale glow. Patrzę i mam ochotę wciągnąć powietrze, serio. Dla mnie to kadr wspomnienia, ścieżka do środka, może i do siebie, no i kapkę tęsknoty. Kurcze, w tej zieleni można się zgubić i uspokoić jednocześnie.