Opis obrazu

Na obrazie widać spokojną zatokę, w której rząd małych łódek cumuje przy piaszczystym brzegu. Błękitna, zielona i czerwona bryła łodzi odbija miękkie światło, a ich kształty są zaokrąglone jak kamyki z kieszeni. Niebo rozlane w turkusach i morelowych oranżach, woda z drobnymi smugami odbić, dalej trzcinowisko i ciemna ściana drzew. Kompozycja biegnie po skosie, łódki ustawiają rytm i prowadzą wzrok do cichego horyzontu. Ton jest wieczorny, melancholijny, z nutą nadziei i tej dziwnej serenity. Pędzel chodził szeroko, rozcierki są miękkie jak pastel, miejscami widać lekkie impasty na krawędziach burt oraz laserunkowe przejścia barw. Chcę popłynąć tą niebieską łódką. Patrzę i myślę, że to chwila tuż przed szeptem wiatru, no i naprawde chciałoby się usiąść na piasku. Obraz budzi spokój, ale też szczypie wspomnieniem wakacji, troche słodkim troche niepewnym, jakby coś za chwilę miało odpłynąć. To pejzaż prosty, ale ułożony z wyczuciem, mocny kolor i miękkie światło robią robotę, a ja mam w nosie zapach trzcin.