Opis obrazu

Na obrazie dominuje żółć. Taka gęsta jak miód i rozbryzgana krótkimi pociągnięciami pędzla w każdym kierunku. W centrum wisi ogromne słońce. A jego promienie robią się jak wirujące kreski i plamy. Po prawej idzie mężczyzna w jasnej szacie. Troche zmęczony. Z ręką wyciągnietą do przodu jakby siał ziarno. Na lewo majaczy małe miasteczko i wieża kościoła. Kompozycja jest otwarta i szeroka. Jakby powietrze drgało. Styl przypomina ekspresyjny postimpresjonizm. Gruba faktura farby i nerwowe linie dają efekt raw. Nastrój jest jednocześnie gorący i samotny. Ja czuję w tym upór. I cichą nadzieje mimo spiekoty. Słońce jest wschodzące i wielkie.