Yurii Trenov

Rysować zacząłem, jak wszystkie dzieci, w wieku 4-5 lat. Jednak w przeciwieństwie do większości, nie porzuciłem tego „zabiegania” i rysuję przez całe życie. Miałem szczęście. Życia i malarstwa uczył mnie jeden człowiek – mój ojciec, Volchan Ivan Alekseevich. Do dziś w jego obrazach odkrywam coś nowego, a przede wszystkim – inspirację do twórczych poszukiwań. Kwestia pseudonimu rozwiązała się sama – Volchan

Nie mam ulubionego gatunku czy kierunku, jestem „wszystkożerny” – od klasycznego realizmu po absolutną abstrakcję.
Na moich marinach często przedstawiam „ten sam” statek. Uważny obserwator dostrzeże różnice w detalach. To mój autorski wariant. W młodości nauczyłem się nie tylko malować „stateczki”, ale również je budować. Pracowałem w największej stoczni ZSRR.

Przyznaję, mam słabość – uwielbiam fantastykę! Artysta na płótnie jest w stanie stworzyć „niemożliwe połączenie możliwych elementów”. A jednak, najwięksi filozofowie i naukowcy ludzkości nie znaleźli odpowiedzi na podstawowe pytania wszechświata: gdzie jest początek czasu? Skąd pochodzi materia? Jaki jest sens istnienia samego wszechświata?

Kozma Prutkow powiedział: „Nie można objąć nieogarnionego!” A może rację mają apolodzy taoizmu? (dao – droga (wsch.))
„Ważny jest nie rezultat drogi, ale sama droga!”

Z wyrazami szacunku,
Trenov Yurii Yaroslavovich