Opis obrazu

Obraz przedstawia moje spojrzenie na ruiny niemieckiej wsi wyludnionej po II wojnie światowej. Jest próbą rozpoznania ducha tych zaskakująco licznych miejsc ukrytych głęboko w lesie, w wąwozach i na zboczach wzgórz, ale czasem także tuż obok współczesnych osad. Ten motyw – opuszczony, ukryty świat – towarzyszy mi od dzieciństwa, odkąd wędruję po Sudetach. Wiele dawnych osad porasta dziś gęsty las, a po wielu domach nie ma już namacalnych śladów. Kamienie i resztki budynków wrastają w ziemię, ostatnie drzewa owocowe są zjadane przez grzyby i pękają pod naporem czasu i rozkładu, ich kora łuszczy się, drewno stygnie i kruszeje. To ostatnie echo ciepła, jakie pozostawili po sobie dawni mieszkańcy, ludzie i ich zwierzęta, echo, które zanika. Te wyjątkowe drzewa, niegdyś rosnące tuż obok domów, stają się duchami, tkaniną samego czasu, rozdziałem w powieści grzybni, przemieniają się w trzepot skrzydeł, przemieniają się w wodę i mgłę, przemieniają się w pustkę. Często można je minąć o kilka metrów i nie dostrzec, jedynie poczuć, a pewnego dnia – może zrozumieć w snach. Znaki, które pozostały są ukryte, rozproszone, wchłonięte w cykle podziemnych źródeł, w powolnych transformacjach w innej, większej od nas, czasoprzestrzeni. Obraz inspirowany jest prawdziwymi miejscami na Ziemi Kłodzkiej w dawnych niemieckich Sudetach: Bartschberg, Dintershöh, Neubrunn, Neu Lomnitz, Thanndorf i innymi… Powstał spontanicznie, w trakcie wielu sesji rozłożonych na rozległym planie czasowym. Olej na płycie pilśniowej 60 x 80 cm 2022/2023 Werniksowany Sygnowany z przodu („Fladrif 2022/23”) i z tyłu [„Wojciech Pater (Fladrif) 2022/23”] Obraz powstał na odpowiednio zagruntowanej płycie pilśniowej (HDF) o grubości 3 mm. W razie potrzeby płytę dodatkowo utwardzono klejem.