Opis obrazu

Obraz tonie w chłodnych błękitach i turkusie, dwie postacie siedzą naprzeciw na lewitujących platformach, jakby kamień topniał i kapał w dół. Tło rozlane, mleczne, dużo pustki, kompozycja oddycha. Pan siedzi i patrzy, a drugi pan cos mówi. Atmosfera jest cicha, medytacyjna, troche smutna, ale nie do końca, bardziej zawieszona, prawie weightless. Warstwy farby wyglądają jak lekkie laserunki, faktury spływają w zacieki, szaty są miękko modelowane półcieniem. Myślę o rozmowie mistrza z uczniem, o dystansie pokoleń i mostach, które się kruszą, to jakis rodzaj modlitwy. Czuję chłód na skórze, kurczę, mam ochotę mówić ciszej. To surrealizm z nutą symbolizmu, gest malarski pewny, lecz niekrzykliwy. Interpretacja ucieka, no i dobrze, bo coś w środku drży, jakby miało zaraz pęknąć.