Opis obrazu

Ten obraz dosłownie świeci. Rozlane pasma oranżu, czerwieni i złota zderzają się tu z głębokimi błękitami, fioletem i granatem, tworząc kompozycję jakby między niebem a wodą, bez sztywnego horyzontu i bez gadania co jest czym. Plamy są miękkie, miejscami rozmyte, gdzie indziej bardziej soczyste i dynamiczne. Czuć akwarelową lekkość, swobodny gest, trochę improwizacji, trochę kontrolowanego chaosu. To jest jak wielki zachód słońca, który sie śni. Niebo wygląda jak ogień. Atmosfera jest cicha, ale jednocześnie wow, pełna napięcia i spokoju naraz. Ja patrze i mam wrażenie, że obraz opowiada o tęsknocie, o chwili zawieszenia, może nawet o nadzieji. Trochę melancholia, troche zachwyt, no serio.