Opis obrazu

Obraz eksploduje kolorem. Na środku płonie żółto białe słońce, wokół którego rozlewają sie pasma pomarańczu, różu i chłodnego błękitu. Dwa drzewa spinają kompozycję po bokach, ich ciemne pnie i rozedrgane korony z czerwieni, fioletu i turkusu wyglądają trochę jak sen, a trochę jak szybki szkic chwili. Wszystko jest miękkie, rozmazane, malowane gestem, bardzo expressive, jakby artysta bardziej czuł niż odtwarzał pejzaż. To jest obraz jak z bajki. Ma w sobie spokój wieczoru, ale też taki lekki niepokój, no bo te barwy aż buczą od emocji. Ja patrze i serio czuje ciepło, zachwyt, może nawet odrobine tęsknoty. Impresyjny, swobodny, niemal abstrakcyjny styl robi tu robote, choć całość nie traci natury i światła.