Opis obrazu

Obraz pokazuje dziwną, lekko klaustrofobiczną scenę pełną gratów, czerwieni, brudnych rózów i zgaszonych szarości. Na tle bladej, popękanej ściany siedzi smutny mężczyzna w swetrze w romby, a obok niego pochyla się rudowłosa kobieta w turkusowej sukience z wirującym wzorem. Ich twarze są wydłużone, prawie maskowe, co nadaje całości trochę surrealny charakter. Wszędzie walają się przedmioty. zegar, koło roweru, monitor, walizka, kubek. To jest jak pokój po burzy. Kompozycja jest gęsta i celowo przytłaczająca, pociągnięcia pędzla są miękkie, ale nerwowe. Czuć tu zmęczenie, napięcie i jakiś cichy dramat. Ja patrze i mam wrażenie, że to obraz o relacji zasypanej rzeczami i niedopowiedzeniem. Bardzo human, choć troche gorzki.