Opis obrazu

Na obrazie widać rudo pręgowanego kota o wielkich oczach, ukrytego w gąszczu purpurowych i różowych liści. Wokół niego krążą granatowe ptaki z seledynowymi dzióbkami, a drobne motylki jak guziki migoczą między gałązkami. Kompozycja jest zwarta, centralna, z miękką plamą błękitnego nieba dającą oddech. Pędzle zostawiły ziarniste faktury i kropki, jakby akryl z gwaszem tańczyły, styl naiwny, wręcz whimsical. Barwy zderzają się ciepło z chłodem, dużo półtonów i zabawnie pogrubione kontury. Czuję lekki żart i figiel, ale też spokój popołudnia, bo to wszystko troche mruga, a nie krzyczy. Ten kotek jest śmieszny i ma duże oczy. Ptaszki to widownia, kot aktor wchodzący na scenę, naprawde.