Opis obrazu

Praca przedstawia okolice brzucha, ukazane częściowo w sposób symboliczny. Otwarta jama brzuszna odsłania niepokojącą strukturę wnętrza organizmu, w której jelita przeobrażają się w zwiniętego, przyczajonego węża, którego ciało płynnie wyrasta z ludzkiego wnętrza. Wąż staje się metaforą instynktu, lęku oraz nieustannej przemiany. Granica między anatomią a żywym organizmem zaciera się, sugerując, że wnętrze człowieka skrywa nie tylko biologiczne procesy, lecz również napięcie, ukryte żądze i niebezpieczeństwa. Praca pokazując organizm jako przestrzeń, w której fizyczność i psychika pozostają nierozerwalnie splecione. Możliwa jest interpretacja tej pracy także w oparciu o symbolikę chrześcijańską. Wąż wyraźnie wpatruje się w serce, które w tej konfiguracji wyglada jak jabłko wiszące na gałęzi drzewa poznania dobra i zła. Całość utrzymana jest w estetyce łączącej realizm anatomiczny z elementami surrealizmu, co ma zachęcać oglądających do interpretacji i poszukiwania własnych znaczeń tego rysunku. Rysunek jest szkicem do pracy w większym formacie 50x70 cm.