Opis obrazu

Obraz pulsuje zderzeniem ciepłego beżu i złamanej ochry z chłodnymi błękitami, turkusem oraz smugami granatu i rdzawej czerwieni. Kompozycja jest niby luźna, ale trzyma sie kupy. Po lewej rozlewa się jasna, niemal mglista przestrzeń, po prawej wyrastają pionowe pasy jak drzewa, mury albo odbicia w wodzie. Farba kładziona jest gestem szerokim, miejscami grubo, z wyraźną fakturą i drapnięciami. To abstrakcja liryczna, trochę ekspresyjna, trochę medytacyjna, very żywa. Czuję tu ciszę po burzy i jakiś lekki niepokój. To jest obraz jak sen o lesie i jeziorze. Patrząc, mam wrażenie że coś sie kończy, ale też rodzi na nowo, i serio, to porusza.