Opis obrazu

Na obrazie widzę nagą postać kobiety zanurzoną w wirujących smugach błękitu i bieli. Tło jest jak fala i chmura naraz. Zamaszyste linie tworzą esy floresy. A ona w środku kompozycji. Skóra ma ciepłe brązy i róże. Kontrastują z zimnym granatem. Włosy są złote i kręcone jak barokowa peruka. Pędzel pracuje szeroko. Farba jest kładziona miękko. Trochę jak klasyka spotyka modern i wychodzi z tego taka dziwna elegancja. Nastrój jest spokojny ale nie do końca bezpieczny. Jakby woda miała ją zaraz porwać. Ja czuję lekki dreszcz i ciekawość. Ona wygląda na zamyśloną i troche smutną. Dla mnie to opowieść o byciu niesionym przez prąd życia. To jest super.