Opis obrazu

Na płótnie rozlewa się jasne niebo w chłodnych błękitach i mlecznych chmurach. Pośrodku stoi smukła postać w ciemnozielonej sukni, z kapeluszem jak czarny płomień, a obok wybucha kaskada ostrych, niebieskich pociągnięć farby, jakby woda i szkło naraz. Złote, poszarpane formy po prawej rosną w wieże, a ziemia pod spodem jest rdzawa, z plamą turkusowego strumienia. Ten obraz jest magiczny i trochę dziwny. Styl. Surrealizm z grubą fakturą i miejscami jak impasto, widać szpachle i energje. Nastrój jest senno gorący, a jednak przewiewny, taki quiet niepokój. Patrzę i czuję ciekawość, ale też lekkie ukłucie samotności, jakby bohaterka dopiero szukała drogi i w sumie nie wie gdzie iść. A ten pasiasty stwór na długich nogach, no serio, robi klimat i aż chce się uśmiechnąć.