Opis obrazu

Na obrazie widać wilka wyłaniającego sie z mlecznej mgły. Dominują chłodne szarości i przygaszone biele, a kompozycja jest prawie symetryczna, z pyskiem w centrum i łapą wysuniętą do przodu, jakby zaraz miał wejść w naszą przestrzeń. Plamy farby są miękkie, rozlane, jak akwarela albo mocno rozrzedzony tusz, a krawędzie futra znikają w tle. Nastrój jest cichy, napięty, trochę jak w lesie tuż przed świtem. Te oczy patrzą uważnie, spokojnie, ale i troche niepokojąco. Wilk jest fajny i chce iść dalej. Czuję respekt i dziwną ciekawość, taki vibe samotnego wędrowca, co nie prosi o zgode, tylko idzie. Technika oszczędna, dużo powietrza, kilka ciemnych akcentów na nosie i łapie robi całą robotę.